کونیواپتان
(Conivaptan)
گروه دارویی:
آنتاگونیست گیرنده وازوپرسین (آنتاگونیست دوگانه گیرنده‌های V1A و V2)
مکانیسم اثر:
کونیواپتان یک آنتاگونیست رقابتی گیرنده‌های وازوپرسین است:
1. آنتاگونیسم گیرنده V1A:
این گیرنده در عضلات صاف عروق و سایر بافت‌ها یافت می‌شود و مهار آن به کاهش انقباض عروق کمک می‌کند.
2. آنتاگونیسم گیرنده V2:
این گیرنده عمدتاً در کلیه‌ها وجود دارد و مهار آن باعث کاهش بازجذب آب در لوله‌های کلیوی می‌شود.
نتیجه این اثرات، افزایش دفع آب بدون از دست دادن الکترولیت‌ها و کاهش غلظت سدیم در خون است.
موارد مصرف:
درمان هیپرناترمی (Hypernatremia):
کونیواپتان برای درمان هیپرناترمی (افزایش سطح سدیم در خون) در بیمارانی که از درمان‌های دیگر بهبود نمی‌یابند، استفاده می‌شود.
دیابت بی‌مزه (Diabetes Insipidus):
برای کاهش علائم این بیماری که به دلیل کاهش ترشح وازوپرسین ایجاد می‌شود، استفاده می‌شود.
عوارض جانبی:
عوارض شایع:
سردرد
تهوع
افزایش آنزیم‌های کبدی
عوارض کمتر شایع:
کاهش فشار خون
اختلالات تعادل الکترولیتی (کاهش سدیم یا پتاسیم)
تداخلات دارویی:
ممکن است با داروهایی که بر عملکرد کبد اثر می‌گذارند، تداخل داشته باشد.
کونیواپتان به طور خاص برای درمان اختلالات مربوط به وازوپرسین و تنظیم آب بدن طراحی شده است و معمولاً در بیمارستان‌ها برای مدیریت هیپرناترمی و سایر شرایط مشابه مورد استفاده قرار می‌گیرد.