پلاسما (Plasma)
به بخش مایع شفاف و زردرنگ خون، لنف یا مایعات بدن اشاره دارد که سلول‌های خونی (گلبول‌های قرمز، سفید و پلاکت‌ها) را در خون معلق نگه می‌دارد. ویژگی‌های پلاسما: 1. ترکیب اصلی:آب (حدود 90-92%)پروتئین‌های پلاسما مانند آلبومین، گلوبولین و فیبرینوژن مواد معدنی مانند سدیم، پتاسیم، کلسیم و کلرید  مواد مغذی مانند گلوکز، چربی‌ها و اسیدهای آمینه هورمون‌ها و آنزیم‌ها مواد زائد متابولیکی مانند اوره و کراتینین 2. نقش‌ها:انتقال مواد: حمل گلوکز، هورمون‌ها، پروتئین‌ها، چربی‌ها و گازهای تنفسی (اکسیژن و دی‌اکسیدکربن) به بافت‌ها.حفظ فشار اسمزی: از طریق پروتئین‌هایی مثل آلبومین.انعقاد خون: فیبرینوژن موجود در پلاسما در لخته شدن خون نقش دارد.دفاع ایمنی: پلاسما حاوی آنتی‌بادی‌ها (ایمونوگلوبولین‌ها) برای مبارزه با عفونت‌هاست.حفظ تعادل اسید-باز: در حفظ pH خون نقش دارد.3. پلاسما در مقابل سرم:پلاسما شامل فیبرینوژن است، در حالی که سرم خون فاقد این پروتئین انعقادی می‌باشد و پس از لخته شدن خون به دست می‌آید.کاربرد بالینی:پلاسما به‌صورت پلاسما تازه منجمد (FFP) در پزشکی برای درمان بیماران مبتلا به اختلالات انعقادی، سوختگی‌ها یا کمبود پروتئین‌های خون استفاده می‌شود.